Obowiązek wskazywania kontrahentom statusu “Dużego Przedsiębiorcy”

O co chodzi?

Polskie przepisy przewidują obowiązek składania drugiej stronie transakcji oświadczenia o posiadaniu statusu

tzw. dużego przedsiębiorcy[1]. Wymóg złożenia tego oświadczenia prowadzi do praktycznych trudności, zwłaszcza u podmiotów, które zawierają dużo umów.

Kogo to dotyczy?

Dotyczy to spółek, które w 2 ostatnich latach obrotowych przekroczyły co najmniej jedną z poniższych wartości:

zatrudniały średniorocznie co najmniej 250 pracowników

lub

osiągnęły roczny obrót nie niższy 50 mln euro lub ich roczna suma bilansowa wyniosła nie mniej 43 mln euro[2]

Sankcje?

Niezłożenie oświadczenia albo złożenie oświadczenia niezgodnego ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny.

Co z tego wynika?

W praktyce warto raz do roku zbadać statusu spółki pod względem powyższych kryteriów, oraz – jeżeli spółka spełni kryteria – zamieścić w stosowanych modelach umów odpowiedniego oświadczenia.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Przy ustalaniu statusu dużego przedsiębiorcy bierze się pod uwagę także dane dotyczące przedsiębiorstw “partnerskich” i powiązanych, które sumuje się z danymi o zatrudnieniu i danymi finansowymi dotyczącymi badanej spółki.

Zatem status dużego przedsiębiorcy mogą posiadać np. spółki należące do grup międzynarodowych, choćby ich dane jednostkowe, ujęte samodzielnie, nie przekraczały powyższych progów.


[1] Różne akty prawne inaczej definiują „dużego przedsiębiorcę” i w świetle innych regulacji te same podmioty mogą mieć różny status.

[2] Spółki, które przekroczyły jeden z podanych progów finansowych, ale zatrudniały poniżej 250 pracowników, zachowują status MŚP.

Powrót do bloga